
Ὁμολογῶ πὼς μὲ μεγάλη συγκίνηση ἄκουσα τὸ ἀποκριάτικο τραγούδι «Φρεγάδα», ποὺ μὲ θαυμάσιο, γνήσιο καὶ πηγαῖο τρόπο ἀπέδωσε ὁ μπάρμπα Τζίμης ὁ Διομής, καὶ μέσω τῶν «Δρώμενων» ταξίδεψε, ὅπου γῆς ὑπάρχουν παλιοὶ Γλώσσιῶτες καὶ Κληματιανοί, γιὰ νὰ τὸ ἀκούσουν καὶ νοερὰ νὰ ξαναζήσουν ὅμορφες ἀποκριάτικες στιγμές, χρωματισμένες μὲ τὴν ἁπλότητα, τὴν καλωσύνη καὶ τὴν πηγαία γιορταστικὴ ἀτμόσφαιρα τοῦ χτές.
Ὡστόσο στὸ περιθώριο ὅλων αὐτῶν θὰ ἤθελα νὰ καταθέσω καὶ τὰ ἑξῆς,ποὺ ἀφοροῦν τὶς ρίζες αὐτοῦ τοῦ τραγουδιοῦ.Ὅπως μοῦ ἔλεγε ἡ συγχωρεμένη ἡ Μάνα μου, τὸ τραγούδι αὐτὸ τὸ τραγουδοῦσε κι ὁ παπποῦς της, ὁ μαστρο-Γιώργης Κ. Τσουκαλᾶς, ποὺ ἦταν Γλωσσιώτης κι ὕστερα, ὅταν παντρεύτηκε, πῆγε στὸ Κλῆμα καὶ ἔζησε. Μὲ λίγα λόγια, ὁ μαστρο-Γιώργης, ποὺ εἶχε γεννηθεῖ στὰ μέσα τοῦ 19
ου αἰ. ,προφανῶς ἄκουσε αὐτὸ τὸ τραγούδι ἀπὸ παλιότερους Γλωσσιῶτες, ποὺ σημαίνει ὅτι οἱ ρίζες του βρίσκονται στὰ χρόνια τῆς Τουρκοκρατίας. Κι αὐτὴ ἡ ὑπόθεση ἔχει καὶ τὴν ἱστορική της βάση, ἀφοῦ ἡ «Φρεγάδα», ποὺ ἦταν παλιὸ τρικάταρτο πολεμικὸ πλοῖο, δὲν ἦταν ξένη στοὺς παλιοὺς Σκοπελίτες. Γιατὶ σύμφωνα μὲ ἰστορικὲς πηγές, τὸ 1807 ναυπηγήθηκε στὴ Σκόπελο ἕνα τέτοιο πλοῖο, μάλιστα ἀπὸ ξύλο συκομουριᾶς «σκαμνιᾶς». Φυσικὰ στὸν κεντρικὸ ταρσανᾶ, ποὺ ἦταν στὴν παραλία τῆς Χώρας, θὰ δούλεψαν καὶ Γλωσσιῶτες ναυπηγοί, γιατὶ καὶ στὰ κατοπινὰ τὰ χρόνια τοὺς βρίσκουμε νὰ ἐργάζονται στὴ Χώρα τὴν τέχνη αὐτή.
Εὐχῆς δὲ ἔργον θὰ ἦταν, νὰ μαθαίναμε περισσότερα γιὰ τὰ παλιὰ ἀποκριάτικα, κι ὄχι μόνο, τραγούδια μας. Γιατὶ κι αὐτὰ εἶναι κομμάτια πολύτιμα τῆς ἰστορίας μας. Δὲ νομιζετε;
π.κ.ν.κ