Εύγνωμοσύνης ἀμέτρου κατάθεση καὶ τὰ παραλλειπόμενα μιᾶς ἐκδήλωσης…
Συγκινημένος καὶ συναισθηματικὰ φορτισμένος χαράζω αὐτὲς τὶς γραμμές, γιὰ νὰ καταθέσω δημόσια τὴν ἄμετρο εὐγνωμοσύνη μου στὸν καθένα προσωπικά, ποὺ τἰμησε τὴν ἐκδήλωση τῆς 18-8-2023, στὴν ἱστορικὴ πλατεία καὶ συνάμα αὐλὴ τῆς γειτονικῆς ἐκκλησιᾶς, τῆς Παναγίας μας.
Συγχωρέστε με ποὺ δὲν θ’ἀπαρριθμήσω ὀνόματα τῶν παρευρισκομένων, ἀνωτάτων κληρικῶν, τῶν ἀρχῶν τοῦ τόπου, τῶν λαμπρῶν ὁμιλητῶν, γιατὶ τὸ κάθε τί, ποὺ εἰπωθηκε γιὰ τὸν ὑποφαινόμενο-ἀκόμα καὶ οἱ χειραψίες ἀλλὰ κι ὁ καλός, ἔμψυχος καὶ φωτεινὸς λόγος τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων- εἶχε καὶ ἔχει γι’αὐτὸν τὸ εἰδικὸ βάρος καὶ τὴν ξεχωριστή του ἀξία. Ὅλοι αὐτοί, λοιπόν, μοῦ παρέδωσαν, ὁ καθένας τους προσωπικὰ τὸ ταπεινό τους, ἀλλὰ καὶ γνήσιο φίλεμα. Φίλεμα, ποὺ πλουτίζει τὸν ψυχισμό μου, ἀναφτέρωνει τὸ εἶναι καὶ τὸ ξαναβαφτίζει μέσα σὲ μνῆμες ἄφθιτες, στολισμένες μὲ γιορτάδες εὐωδιαστὲς ἀπὸ τὸ ἄρωμα τοῦ βασιλικοῦ, τῆς μαζουράνας, τοῦ γαρύφαλου καὶ τοῦ γιασεμιοῦ.
Ὄχι, δὲν ἔκαμε τίποτε τὸ ξεχωριστὸ ὁ ὑποφαινόμενος γιὰ τὴ Γλῶσσα τῆς καρδιᾶς του. Ἁπλᾶ ξεφώνησε, ὅπως κάνει κατὰ τὴν Προσκομιδὴ στὶς Θ. Λειτουργίες μιὰ σειρὰ ὀνόματα-ξεχασμενα σήμερα-τὰ παρουσίασε καὶ εἶπε: «Αὐτὲς εἶναι οἱ ρίζες σας, προσφιλεῖς μου Πλατανιῶτες. Δυὸ ἐπιλογὲς ἔχετε: Ἤ νὰ τὶς ἀφανίσετε ἤ νὰ τίς κρατήσετε στο εἰκονοστάσι τῆς ψυχῆς Σας καὶ νὰ εὔχεσθε…Ναι, νὰ εὔχεσθε πάντων αὐτῶν νὰ εἶναι ἡ μνήμη αἰωνία».
Κορυφαῖες ὅμως θὰ μείνουν γιὰ τὸν ὑπογραφοντα αὐτὸ τὸ γραπτό, ἐκεῖνες οἱ στιγμὲς ποὺ μνημονεύτηκαν ἀπὸ τοὺς προσφιλεῖς μου ὁμιλητὲς τὰ ὀνόματα τοῦ Μητροπολίτου Πέργης κυροῦ Εὐαγγέλου Γαλάνη, τοῦ αἐιμνηστου ποιητῆ τῆς Βασιλέυσουσσας, ἀλλὰ καὶ τῆς Μητέρας μου Μαγδαληνῆς, ποὺ ἡ 12 χρονη ἀπουσία της ἀπὸ τὸ Παλιό Κλῆμα άκομα ἀποπνέει μνῆμες ἱερὲς καὶ φωτεινές. Γιατὶ ἄφησε τὸ ἀποτυπωμά της ἐκεῖ καὶ γραφτηκε πιὰ «ἐν βίβλῳ ζωῆς αὠνίου». Οἱ εὐχαριστίες, ξέρετε, ποὺ θὰ ἀναφέρω μοῦ φαίνονται τόσο πενιχρὲς μπροστὰ σὲ αὐτὴ τὴ μεγίστη δωρεά, ποὺ μοῦ προσφερε ἡ Μνημονευσή της. Καὶ μάλιστα μὲ τόσο ἀληθινὸ καὶ φωεινὸ λόγο.
Εὐγνώμων καὶ πάντα ἀθεράπευτος νοσταλγὸς τῆς ἀρχοντικῆς καὶ εὐαέρου Πλατάνας μας
π.κ. ν. κ
υ. γ. Τὰ παραλειπόμενα, ποὺ θὰ γραφοῦν ἐν καιρῷ, ἀφοροῦν τὴ μνέια μιᾶς μεγαλης μορφῆς τῆς μαστορικῆς τέχνης τοῦ τέλους τοῦ 19ου μὲ ἀρχες τοῦ 19ου αἰ. Πρόκειται γιὰ τὸν λησμονημένη σήμερα ἀρχιμάστορα-ἀρχιτέκτων όνομαζεται σὲ παλιὰ ἔγγραφα-Χριστοδουλο Στ. Κορφιάτη. Δυστυχῶς, ἡ μεγάλη αὐτὴ μορφή, ποὺ ἔχτισε τὴ νέα πτέρυγα τῶν κελλιῶν τῆς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Παύλου, ἐργάστηκε στὴ Σκήτη τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέα ( Σεράι), στὴ Μονὴ Σιμωνος Πέτρας κ. ἄ. ἔχει σήμερα λησμονηθεῖ στὴ Γλώσσα. Ὁ μόνος ποὺ ἔγραψε δυὸ λόγια ἦταν ὁ Χρ. Ἀντωνίου στὸ βιβλιο του γιὰ τὴ Γλώσσα.
