Ἐπιστροφές… ἤ, τῶν Ἐπιταφίων τὸ κάλλος

Εἶδα μὲ συγκίνηση φανερὴ τὶς εἰκονες τῶν στολισμένων Ἐπιταφίων, τόσο τῆς Γλώσσας, ὅσο καὶ τοῦ Λουτρακίου καὶ τοῦ Κλήματος. Κι εὐχαριστῶ τὴν προσφιλῆ μου ἠλ. σελίδα «Δρώμενα τοῦ Τόπου μας», ποὺ μὲ ἔφερε σιμά τους. Γιατὶ μπορεῖ ὅλα νὰ ἔχουν διαφοροποιηθεῖ σήμερα, ὔστερ’ἀπὸ 45 χρόνια, ὡστοσο οἱ μνῆμες οἱ εὐλογημένες παραμένουν ἄγρυπνοι φύλακες στὴν καρδιά, ὥστε νὰ μὴ λησμονοῦνται ἄχραντες Μεγαλοβδομαδιατικες στιγμές, ποὺ ἔζησα καὶ στὰ τρία τὰ χωριά. Ἐπὶ ἐφημερίας τῶν μακαριστῶν σήμερα παπα-Εὐαγγέλου Διομῆ στὸ Κλῆμα, παπα-Κωνσταντίνου Ὀρφανοῦ στὴ Γλώσσα καὶ παπα-Παναγιώτη Παπαδημητρίου στὸ Λουτράκι. 

Ὅπως ἔζησα ξεχωριστὲς Πασχαλιὲς κάποια χρόνια, τότε ποὺ ζοῦσε καὶ ἱερουργοῦσε ὡς ἀπλὸς ἐφημέριος κι ὁ μακαριστὸς σήμερα Γλώσσιώτης Ἐπίσκοπος Ὀλύμπου κυρὸς Δημητριος Μακρῆς…

Ὅμως τὴ μεγαλύτερη καὶ τὴν ἐντονώτερη συγκίνηση ἔνοιωσα ὅταν εἶδα τὸ στολισμένο Κουβούκλιο τοῦ Ἐπιταφίου τοῦ Κλήματος, τοῦ χωριοῦ μας… Καὶ τότε πέρασαν ἀπὸ ἐμπρός μου πρόσωπα καὶ ἱερὲς ὧρες, ποὺ ἔζησα στὴν παλιά μας ἐκκλησία τῶν Ἁγ. Ἀναργύρων τοῦ Κατω Χωριοῦ, ὅταν στὸ Νάρθηκα στολίζονταν τὸ λιτό, ἀπέριττο, ἀλλὰ καὶ μὲ τόσες μνῆμες κι ἀναμνήσεις φορτωμένο τὸ παλιὸ Κουβουκλιο, ποὺ σὴμερα,  εὐτυχῶς,  ἀναπάυεται σιωπηλό σ’αὐτὴν τὴν παλιὰ ἐκκλησιά, συντροφιὰ μὲ τοὺς ἴσκιους τῶν προγόνων μας….

Ἄς εἶναι αὐτὸ τὸ γραφτὸ ἕνα μνημόσυνο γιὰ τὶς ψυχὲς ἐκέινων τῶν ταπεινῶν γυναικῶν ποὺ τὸ στόλιζαν μὲ ντόπια λουλούδια καὶ τὸ καλλώπιζαν μὲ χρυσόχαρτα καὶ μὲ φανάρια ποὺ καίγανε μονάχα κερί... Κερὶ φυλαχτὸ γιὰ τοὺς ναυτικούς, μελισσοκέρι ποὺ εὐωδιαζε μαζὶ μὲ τὸ τριανταφυλλο, τὸ γαρύφαλλο, τὴ ματζουράνα, ἀλλὰ καὶ μὲ τὶς χαμογελαστὲς τίς μαργαρίτες  τὶς ποτισμένες ροδόσταμο , ὅταν ψάλλονταν τό «Ἔραναν τὸν Τάφο»….

π. κ. ν. κ. Πασχα 2022