Μιὰ πρόταση, πού ἐλπίζω νὰ συζητηθεῖ… | 200 χρόνια ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση τοῦ 1821

Μιὰ πρόταση, πού ἐλπίζω νὰ συζητηθεί… Καθὼς Γιορτάζουμε τὰ 200 χρόνια ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Ἐπανασταση τοῦ 1821

Θὰ προσπαθήσω νὰ εἶμαι σύντομος, γιατὶ γνωρίζω πὼς οἱ καιροὶ εἶναι δυσχερεῖς καὶ ρευστοί. Ὅμως δὲν εἶναι σωστὸ νὰ σωπάσουμε κι ἀκόμα ν’ἀφήσουμε νὰ πάει χαμένη κι αὐτὴ ἡ εὐκαιρία. Κι ἐννοῶ τὴν προσπάθεια ποὺ πρέπει νὰ καταβληθεῖ ἐκ μέρους τοῦ Πολιτιστικοῦ Συλλόγου τῆς Γλώσσας καὶ τῶν ἄλλων φορέων, ὥστε νὰ ξαναθυμηθοῦμε τὴν συμβολὴ τοῦ χωριοῦ αὐτοῦ στὸν Ἀγώνα. Κι ὄχι μονάχα αὐτό, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ δοῦμε τὴν περιοχἠ αύτή, δηλαδή τῆς Γλώσσας καὶ τῶν Μαχαλάδων της-ὅπως ὀνομάζονταν ἡ περιοχὴ ἀπὸ τὸ Λουτρακι ἴσαμε τὸ Κλήμα μέχρι τὶς ἀρχὲς τοῦ 19ου αἰ - ὥστε νὰ μάθουμε περισσότερα γιὰ τὶς ἐπαγγελματικὲς ἀσχολίες τῶν κατοίκων, γιὰ τὸν πολιτισμὸ καὶ φυσικὰ γιὰ τὴν θρησκευτικὴ συμπεριφορὰ τῶν κατοίκων στὰ χρόνια προεπαναστατικὰ χρόνια ἤ καὶ μέχρι τὰ μέσα τοῦ 19ου αἰ.

Φυσικά, ὅπως ἔχει γραφεῖ καὶ παλιότερα, δὲν ὑπάρχουν οἱ ἀπαιτούμενες πηγές, ποὺ θὰ μᾶς βοηθήσουν πλήρως γιὰ τὴν συγγραφὴ μιᾶς μελετης, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἱστορικὴ διαδρομὴ τῆς Γλώσσας στὰ χρόνια ἐκεῖνα. Δυστυχῶς, ἔχουν καταστραφεῖ τὰ ἀρχεῖα. Ὡστόσο, ἄν ψάξει κανεὶς μὲ ὑπομονὴ καὶ ἐνδιαφέρον κάτι μπορεῖ νὰ φανεῖ. Π.χ. θυμᾶμαι τὸν μακαριστὸ Γλωσσιώτη Ἐπισκοπο κυρὸ Δημήτριο Μακρῆ, ποὺ μοῦ ἔλεγε, ὅτι ἡ ἀπόφαση ποὺ ἔλαβαν οἱ Γλωσσιῶτες τὸ 1824-25, ὥστε νὰ μὴν προικίζονται τὰ κορίτσια μὲ σπίτι, εἶχε δοθεῖ σχεδὸν σὲ ὅλους τοὺς νοικοκυραίους.

Παράλληλα πρέπει νὰ δοῦμε τὰ θετικὰ καὶ ἀρνητικὰ δεδομένα, ποὺ ἔχουμε ἀπὸ τὴν παρουσία τῶν παροίκων - ἀπὸ Χαλκιδική, Εὔβοια καὶ Θεσσαλομαγνησία στὸ χωριό. Δίνω ἕνα πρόχειρο δεῖγμα μὲ τὴν ἀνέγερση τοῦ ἐνοριακοῦ ναοῦ τοῦ ναοῦ τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων τοῦ Κάτω Κλήματος ἀπὸ τὸν ἀγωνιστή Μαρίνο Στεριανό κ.ἄ.

Νομίζω πὼς ἡ Γλώσσα διαθέτει ἀρκετοὺς ἐπιστήμονες, οἱ ὁποῖοι θὰ μποροῦσαν νὰ σκύψουν μὲ μεράκι πάνω σ’αὐτὸν τὸν ἰστορικὸ θησαυρό «τῆς μικρᾶς πατρίδος μας», τῆς Γλώσσας καὶ τῶν ἄλλων χωριῶν, ὥστε ἡ ἱστορία τοῦ νησιοῦ τῆς Σκοπέλου νὰ πλουτιστεῖ, ὅσο γίνεται, πιὸ πολύ.

π. κ. ν.κ

υ. γ. Παρουσιάζονται δύο τεκμήρια, ἄγνωστα μέχρι σήμερα, ἀπὸ τὴν ἱστορία καὶ τὸν πολιτισμὸ τῆς Γλώσσας. Τὸ ἕνα εἶναι τὸ ἀντίγραφο Διαθήκης Χαλκιδικιώτη Ἀγωνιστῆ, ποὺ συνέτταξε ὁ παπα-Γαβριήλ, ὁ ὁποῖος ἐφημέρευε τὸτε στὸ Κλήμα καὶ ζοῦσε στὸ καθισμα τῶν Ἁγ. Ἀποστόλων. Τὸ ἄλλο εἶναι κέντημα τοῦ 19ου αἰ. ἀπὸ τὸ Κλήμα, πάνω σὲ μεταξωτοό, ντόπιο πανί ( ὁλοβροχινο)

Αντίγραφο διαθήκης Αγωνιστή

Κέντημα τοῦ 19ου αἰ. ἀπὸ τὸ Κλήμα