«Ξεριζωμένα Χρόνια - Ταξιδιώτες Άνεμοι» | Μαγεία, συγκίνηση και καταχειροκρότημα στη Γλώσσα Σκοπέλου

    Μια από τις πιο άρτιες, ατμοσφαιρικές και βαθιά συγκινητικές παραστάσεις του φετινού καλοκαιριού είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν όσοι βρέθηκαν στο κατάμεστο Γήπεδο Σχολείων Γλώσσας. Η μουσικοχορευτική παράσταση «ΞΕΡΙΖΩΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ - ΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ ΑΝΕΜΟΙ» διοργανώθηκε από τον Πολιτιστικό & Εξωραϊστικό Σύλλογο Γλώσσας, υπό την αιγίδα του Δήμου Σκοπέλου, χαρίζοντας στο κοινό μοναδικές στιγμές.

​    Από τις πρώτες κιόλας νότες και αφηγήσεις, η ατμόσφαιρα φορτίστηκε συναισθηματικά. Το κοινό παρασύρθηκε σε ένα ιστορικό και μουσικό οδοιπορικό που ξεκίνησε από την αρχοντική Σμύρνη, πέρασε από τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, ζωντάνεψε τις γειτονιές του Πειραιά και κατέληξε στο λιμάνι της Γλώσσας. Η βαθιά συγκίνηση ήταν διάχυτη σε όλη τη διάρκεια της βραδιάς, καθώς η ιστορία του τόπου και της προσφυγιάς αναβίωσε με απόλυτο σεβασμό και αλήθεια.

   Η παράσταση βασίστηκε στη  συγγραφή των κειμένων και τη χοροδιδασκαλία της Βιργινίας Σιδέρη, ενώ τη σκηνοθετική επιμέλεια συνυπέγραψαν η Βιργινία Σιδέρη και η Αργυρώ Τζάχρηστα. Το Χορευτικό Τμήμα του Συλλόγου, μαζί με τους Ναυσικά και Χρήστο Παλαιολόγο, που δίδαξαν τους χορούς του Πειραιά, αλλά και τα παιδιά που δούλεψαν ακούραστα, γέμισαν τη σκηνή με ζωντάνια, ρυθμό και όμορφες εικόνες. Παράλληλα, η ζεστή φωνή της Αργυρώς Τζάχρηστα έδωσε πνοή και ψυχή στα κείμενα, ενώ ο Νίκος και η Ευαγγελία Σταμούλη, με τη θεατρική τους κίνηση σε επιλεγμένες σκηνές χωρίς λόγια, ζωντάνεψαν με σπάνια παραστατικότητα τις εικόνες του έργου.

   Τη μουσική επιμέλεια ολόκληρης της παράστασης είχε ο Νεκτάριος Ρήγας, χτίζοντας ένα εξαιρετικά δεμένο πρόγραμμα που πλαισιώθηκε από τις εξαιρετικές ερμηνείες των τραγουδιστών. Η Δέσποινα Αθανασίου συγκίνησε βαθιά το κοινό με την ιδιαίτερη ερμηνεία της στο παραδοσιακό «Χίλια καλωσόρισατε». Στη συνέχεια, ο Νεκτάριος Ρήγας χάρισε την απόλυτη κορύφωση της βραδιάς με το αγαπημένο «Στο 'πα και στο ξαναλέω», όπου παρέσυρε εκατοντάδες θεατές να τραγουδήσουν μαζί του σε μια φωνή, δημιουργώντας μια αληθινά μαγική ατμόσφαιρα.

Καθοριστικός για το αισθητικό αποτέλεσμα ήταν ο άρτιος φωτισμός του Μελέτη Ρουσέτη, ο οποίος μεταβαλλόταν αριστοτεχνικά σε κάθε θεματική ενότητα, αναδεικνύοντας τις εναλλαγές των συναισθημάτων. Το κλείσιμο της βραδιάς, με όλους τους συντελεστές να ανεβαίνουν στη σκηνή υπό τους ήχους του «Βαλς της Σμύρνης» για την τελική υπόκλιση, σφράγισε μια εκδήλωση που θα μείνει ως σημείο αναφοράς για τα πολιτιστικά δρώμενα του νησιού.