Από τον Θρήνο στη Νίκη: Το Μήνυμα Ελπίδας το Σάββατο του Λαζάρου
Όμως, το δάκρυ διαδέχεται η θεϊκή προσταγή: «Λάζαρε, δεύρο έξω!». Με δύο λέξεις, η φθορά υποχωρεί. Ο τετραήμερος νεκρός επιστρέφει στη ζωή, θυμίζοντάς μας ότι για την Αγάπη, τίποτα δεν είναι οριστικά χαμένο. Το θαύμα αυτό δεν αφορά μόνο τον Λάζαρο. Είναι η "προκαταβολή" και η υπόσχεση ότι ο θάνατος δεν είναι το τέλος για κανέναν μας. Όπως ψάλλουμε και στο απολυτίκιο της ημέρας: «Τήν κοινήν Ἀνάστασιν πρό τοῦ Σοῦ Πάθους πιστούμενος...».
Ο Λάζαρος βγαίνει από το μνήμα τυλιγμένος με τα σάβανα. Συμβολίζει την ψυχή που, αν και δέσμια των παθών και της πνευματικής νέκρωσης, μπορεί να αναγεννηθεί με το κάλεσμα του Χριστού. Το Σάββατο του Λαζάρου μας προετοιμάζει για τη Μεγάλη Εβδομάδα. Μας δίνει το θάρρος να αντέξουμε το Σταυρό της Μεγάλης Παρασκευής, γιατί πλέον γνωρίζουμε το αποτέλεσμα: Η Ζωή θα νικήσει.
Κάθε άνθρωπος κρύβει μέσα του μια μικρή Βηθανία, έναν τόπο όπου κατοικεί η θλίψη ή η απόγνωση. Σήμερα, ο Χριστός στέκεται έξω από τη δική μας "πέτρα" και μας καλεί να βγούμε στο φως. «Η έγερση του Λαζάρου είναι η εορτή της χαράς πριν από τη λύπη, η βεβαιότητα της νίκης πριν από τη μάχη.» Ας υποδεχτούμε, λοιπόν, αυτή την ημέρα όχι απλώς ως μια ιστορική ανάμνηση, αλλά ως μια ζωντανή πρόσκληση. Ας αφήσουμε πίσω μας τα "σάβανα" της απαισιοδοξίας και ας προπορευτούμε προς τα Ιεροσόλυμα της δικής μας πνευματικής αναγέννησης.
Καλή Μεγάλη Εβδομάδα, με υγεία, γαλήνη και πνευματική αναγέννηση!
