Εσπερινός στο νησί
Ὁ Γιατρὸς αὐτὸς εἶχε θητεύσει στὰ πρῶτα χρόνια τῆς δεκαετίας τοῦ 1960 στὴ Γλώσσα, στὴν ὁποία προσέφερε τὶς ἰατρικές του ὑπηρεσίες.
Βαθειὰ θρησκευόμενος και παράλληλα ἰκανὸς λόγιος-λάτρευε τὴν ποίηση καὶ μάλιστα τὸν Θωμά Ἔλιοτ-βίωσε ἀρκετὲς κορυφαῖες στιγμὲς στὴν ἀρχοντικὴ καὶ τόσο νοικοκυρεμένη Γλώσσα. Ἴσως νὰ εἶχε γραψει πολλά, ὅμως αὐτὸ βρέθηκε ἀπὸ τὰ γραφτά του,γιὰ νὰ μεινει ὡς ἕνα ἀκόμα τεκμήριο ὄχι μονάχα κάποιων κατανυκτικῶν στιγμῶν ποὺ ὅλοι ζήσαμε στὴν ὑποβλητικὴ ἐκκλησιὰ τῆς Παναγίας, ἀλλὰ καὶ μιὰ ἀκόμα μαρτυρία τῆς θρησκευτικῆς συμπεριφορᾶς τῶν παλιῶν Γλωσσιωτῶν.
Τὸ κείμενο τοῦ Γιατροῦ, ποὺ παρουσιάζεται στὴ συνέχεια, δημοσιιεύτηκε στὸ περ. Χριστιανικὴ Βιβλιογραφία τῶν φιλόκαλων ἐκδόσεων «Τῆνος»
